تو چه دانی که پس هر نگه ساده ی من

چه جنونی ، چه نیازی ، چه غمی ست ؟

یا نگاه تو ، که پر عصمت و ناز بر من افتد

چه عذاب و ستمی ست

دردم این نیست

ولی دردم این است که من بی تو دگر

از جهان دورم و بی خویشتنم
پوپکم !
آهوکم
تا جنون فاصله ای نیست از اینجا که منم
 

مهدی اخوان ثالث