نتواند ما را از مرگ برهاند
لااقل "عشق"
از زندگی نجاتمان خواهد داد ...
شعر از پابلو نرودا
شعر از پابلو نرودا
شعر از پابلو نرودا
تو به آرامی آغاز به مردن میكنی
اگر هنگامی كه با شغلت، يا عشقت شاد نيستی، آن را عوض نكنی
اگر برای مطمئن در نامطمئن خطر نكنی
اگر ورای روياها نروی
اگر به خودت اجازه ندهی
كه حداقل يك بار در تمام زندگيات
ورای مصلحتانديشی بروی
امروز زندگی را آغاز كن
امروز مخاطره كن
امروز كاری كن
شعر از پابلو نرودا
پابلو نرودا
بسیارند از تو زلال تر، زلال تر...
بسیارند از تو زیباتر، زیباتر...
اما بانو تویی...
از خيابان كه
میگذری
نگاه كسی را به دنبال نمیكشانی،
كسی تاج بلورينت را نمیبيند،
كسی بر فرش سرخ زرين زير پايت نگاهی نمیافكند.
و زمانی كه پديدار میشوی
تمامی رودخانهها به نغمه در میآيند
در تن من،
زنگها آسمان را
میلرزانند،
و سرودی جهان را پر میكند.
تنها تو و من،
تنها تو و من، عشق من،
به آن گوش سپرديم.
پابلو نرودا
پابلو نرودا
هــدف از تــشکـیــل ایـــن وبــلاگ