چه بگویم سحرت خیر؟ تو خودت صبح جهانی 
من شیدا چه بگویم؟که تو هم، این و هم آنی 

به که گویم که دل از آتش هجر تو بسوخت؟
شده ای قاتل دل حیف نــدانی کـه نــدانی 

همه شب سجده برآرم که بیایی تو به خوابم 
و  در  آن  خواب  بمیرم  که  تو  آیی  و  بمانی

چه نویسم که قلم شرم کند از دل ریش ام 
بنویسم ولی افسوس نخوانی  که  نخوانی 

من و تو اسوه ی عالم شده ایم , باب تفاهم 
که من ام غرق تو  و , تو  به  تمنای  کسانی 

به گمانم شده ای کافـــر و ترسا شده ای 
که آیتی از دل شیدای مسلمان تو نخوانی 

بشنو"صبح بخیر"از من درویش  و  برو 
که اگر هم تو بمانی غم ما را نه توانی

 

شهریار